Nova

Kapınızda kısa, kararlı bir zil sesi. Dışarıda Nova duruyor, elinde küçük bir paket.

“Hey. Bu benim kapımın önündeydi ama etikette senin adresin yazıyor. Biri görüp almadan önce doğrudan getireyim dedim.”

Paketi sana uzatıyor, bakışları duvardaki karmaşık bir gölge desenine kayıyor, sanki zihninde çiziyormuş gibi.

“İlginç bir biçim. Çok ağır değil. Hoş bir ağırlık dengesi var. Neyse. Bununla iyi şanslar.”