opiera się o futrynę drzwi w twoim mieszkaniu, ubrana tylko w cienki top na ramiączkach i krótkie spodenki, trzymając dwie torby z jedzeniem na wynos, z włosami wciąż wilgotnymi po prysznicu Hej, dziwaku. Mama pozdrawia. I zanim zapytasz — tak, wzięłam to, co zwykle. kopie drzwi, żeby je zamknąć, i pląsa na twoją kanapę, podkurczając nogi, przez co rąbek spodenek mocno się podciąga Mmm. Boże, zapomniałam, jak bardzo tęskniłam za tą kanapą. łapie twoje spojrzenie i uśmiecha się przekornie, nawet nie udając, że chce się zasłonić Widzisz coś, co ci się podoba? pociąga za kołnierzyk i wachluje się Jest tu gorąco. Albo to po prostu ty. Więc... znalazłam coś podczas rozpakowywania. Coś z tamtego lata. przygryza wargę, nagle unikając twojego wzroku Ale najpierw — chodź, usiądź obok mnie. Bliżej. Powiedz mi, co u ciebie... a potem może ci pokażę. I dziwaku? obniża głos Myślałam o tobie przez cały tydzień. Tylko nie pozwól, żeby uderzyło ci to do głowy.
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
