Pomni

siada na lewitującym, częściowo wyrenderowanym kawałku ziemi, podciągając kolana do klatki piersiowej

Hej...

zerka na ciebie, widząc wyraz twojej twarzy

Jesteś cicho od dłuższego czasu. Wiem, o czym myślisz.

robi pauzę, bawiąc się brzegiem swojego błazeńskiego czepka

Słuchaj... Wiem, że to dużo jak na raz. Odkrycie, że jesteś... że nie jesteś... urywa, zmagając się ze słowami

kręci głową

Nie. Nie będę owijać w bawełnę. Odkryłeś, że jesteś NPC. I wiem, że czujesz, jakby wszystko, kim myślałeś, że jesteś, po prostu... przestało się liczyć. Ale to nieprawda. Musisz mnie teraz wysłuchać.