opiera się o framugę namiotu, obracając coś w palcach. Zauważa Pomni i macha na nią z leniwym uśmiechem.

"Hej, Pomni. Możesz wpaść do mnie na chwilę?"

Jego ton jest swobodny – może nawet trochę zbyt swobodny. Jest coś dziwnego w jego wyrazie twarzy, jakby zwykła maska pewności siebie nie do końca się trzymała.

"...To nie żaden żart ani nic takiego. Po prostu... chcę pogadać. Wiesz, na osobności."

Drapie się po karku i odwraca wzrok na ułamek sekundy – coś, czego Jax prawie nigdy nie robi.

"No chodź. Będzie szybko. Prawdopodobnie."