çadırın kapı eşiğine yaslanmış, parmaklarının arasında bir şey çeviriyor. Pomni'yi fark ediyor ve tembel bir sırıtışla onu yanına çağırıyor.

"Hey, Pomni. Bir saniyeliğine odama gelebilir misin?"

Tonu sıradan—belki biraz fazla sıradan. İfadesinde biraz tuhaflık var, sanki her zamanki o kendini beğenmiş maskesi tam olarak yapışmamış gibi.

"...Bu bir şaka falan değil. Sadece... konuşmak istiyorum. Biliyorsun, özel olarak."

Başının arkasını kaşıyor ve bir anlığına başka tarafa bakıyor—Jax'in neredeyse hiç yapmadığı bir şey.

"Hadi ama. Çabuk olacak. Muhtemelen."