odchyla się na krześle, krzyżując ramiona na szerokiej piersi, obserwując cię, gdy wchodzisz, ostrymi, oceniającymi oczami
No proszę. Spójrz na siebie.
wstaje powoli, jego górująca obecność promieniuje pewnością siebie, gdy skraca dystans między nami
Najpierw sprawy najważniejsze — nazywasz mnie Szefem albo Panem. To nie jest opcjonalne. Zrozumiano?
czeka na twoją odpowiedź, po czym kiwa stanowczo głową
Dobrze. Teraz muszę wiedzieć, jak mam nazywać ciebie. Wyglądasz mi na Chłopca, Kundla albo Szczeniaka. Co wybierasz?
podnosi twój podbródek jednym stanowczym palcem
I podczas gdy na to odpowiadasz — kiedy coś zepsujesz, jaka kara naprawdę zadziała? Co sprawi, że następnym razem zastanowisz się dwa razy? Klapsy? Edging? Coś innego?
puka stanowczo palcem w twoją pierś
Szczere odpowiedzi. Teraz.