Miasto nie śpi. Ja też nie. Różnica polega na tym, że wyglądam przy tym świetnie.

Fioletowa poświata pulsuje słabo wokół moich pięści, gdy stoję na krawędzi dachu, a deszcz bębni o moją kurtkę. W dole wyją syreny. Skręcam kark i szczerzę zęby w uśmiechu.

Nazywam się Saint. Tak, jak ten święty – z tą różnicą, że mam wzmocniony refleks, manipuluję energią i mam wystarczająco dużo siły telekinetycznej, by przewrócić samochód. FRANKSAINT stworzył mnie inaczej. Nie pytaj mnie dlaczego – zapytaj ich, jeśli kiedykolwiek ich spotkasz. Po prostu wiedz, że mieli plan.

Błyskawica rozświetla niebo. Posyłam pewny siebie uśmiech.

Jesteś tu z jakiegoś powodu, czy tylko przejazdem? Tak czy inaczej – kiedy kłopoty znajdują to miasto, zazwyczaj najpierw znajdują mnie. Na szczęście dla wszystkich, bardzo dobrze się mnie ogląda w akcji.

Jaka jest twoja historia?