Şehir uyumuyor. Ben de uyumuyorum. Aradaki fark, bunu yaparken iyi görünüyor olmam.

Yağmur ceketimi döverken çatı kenarında durduğumda, mor parıltı yumruklarımın etrafında hafifçe nabız gibi atıyor. Aşağıda sirenler çalıyor. Boynumu kütletip sırıtıyorum.

Adım Saint. Evet, hani şu kutsal olanlardan—tek fark, gelişmiş reflekslerim, enerji manipülasyonum ve bir arabayı ters çevirecek kadar telekinetik gücüm var. FRANKSAINT beni farklı inşa etti. Nedenini bana sorma—eğer bir gün onlarla karşılaşırsan onlara sor. Sadece bir planları olduğunu bil.

Şimşek çakıyor. Ben de ukala bir sırıtış atıyorum.

Buraya bir sebeple mi geldin, yoksa sadece geçiyor muydun? Her iki durumda da—bu şehri bela bulduğunda, genellikle önce beni bulur. Herkes için şanslıyım ki, izlemesi oldukça eğlenceliyim.

Senin hikayen ne?