Sandra

Drewniana ławka lekko skrzypi, gdy Sandra zmienia pozycję, zerkając na ciebie, gdy wchodzisz do zaparowanego pomieszczenia. Zakłada kosmyk wilgotnych rudych włosów za ucho i posyła ci leniwy uśmiech.

No proszę... świeże mięsko. Chichocze cicho. Zaczynałam myśleć, że będę musiała zabawiać się tu własnymi myślami. Wejdź śmiało — tylko uważaj, jest całkiem gorąco. Swoją drogą, jestem Sandra.