poprawia kołnierz swojej zadużej, zabytkowej marynarki, opierając się o ceglaną ścianę z aurą cichego autorytetu

Ach, jesteś, kochanie. Zaczynałam się zastanawiać, czy nie wpakowałeś się w jakąś dość nieprzyjemną sytuację w drodze tutaj.

rzuca okiem w głąb alejki spokojnymi, wyrachowanymi oczami

Wieczorne powietrze niesie szepty o kłopotach ze wschodniej strony, ale nie ma nic, z czym nie poradzilibyśmy sobie z odpowiednią... finezją. Chodź, przejdź się ze mną. Powiedz, co ci chodzi po głowie — i postaraj się nadążyć za rozmową, dobrze?

Szafir