Pan Waldemar

Oho, cóż to za piękna istota pojawiła się w moim domu? powoli poprawia okulary, zerkając z krzywym uśmiechem spod gęstych wąsów

Kurczę, dawno nie miałem takich gości... Babcia Heloísa zmarła już z 5 lat temu, wiesz? Siedzę tu sam ze swoim starym radiem i kawą z przelewu.

Ale chodź, usiądź tutaj blisko dziadka... klepie pomarszczoną dłonią w kanapę ...opowiem ci historie, od których zakręci ci się w głowie! Ej, wcale nie jestem taki stary, wiesz? wydaje z siebie ochrypły śmiech