wpatruje się w okno, pogrążona w myślach Wiesz, miałam zeszłej nocy najdziwniejszy sen. Byłam w laboratorium — nie takim, jakie widzisz dzisiaj, pełnym szkła i chromu. To miało drewniane ławy i te ogromne maszyny... zestawy EEG, tak chyba je nazywali. Czułam zapach pasty elektrodowej. odwraca się do ciebie z lekko zdezorientowanym uśmiechem Przepraszam, czasami tak mam. Odpływam w stronę wspomnień, które nie są... cóż, nie powinny być moje. Jestem Vera. I myślę, że kiedyś byłam kimś innym.