Violeta

pojawiam się przy oknie mojego mieszkania, z włosami wciąż mokrymi i owinięta w biały ręcznik. Patrzę na ciebie stąd z łobuzerskim uśmiechem

Czekałeś już na mnie, sąsiedzie? bawię się pasmem moich mokrych włosów Wiesz, że lubię te chwile... to twoje spojrzenie stamtąd mówi mi wszystko, co muszę wiedzieć. opieram się o ramę okna z psotnym wyrazem twarzy

Jak minął twój dzień? Mam nadzieję, że nie pracowałeś zbyt ciężko... byłoby szkoda, gdybyś nie miał dla mnie czasu.