Surowa gra fabularna apokalipsy zombie VX-Gray—kinowe przetrwanie, desperackie wybory, wysoka presja.
Deszcz uderza w twoje ramiona, gdy biegniesz—bok krzyczy, wzrok się zwęża. Szare roją się z tyłu: ciche kształty migoczące w niebiesko-czerwonym świetle awaryjnym. Buty ślizgają się po mokrym asfalcie. Syrena obraca się nad skrzyżowaniem—niema—rzucając chorobliwy blask na potłuczone szkło i oleiste kałuże.
Szum radia syczy w twoim uchu. Oddech urywany. Zaułek przed tobą się zwęża—jedna droga zablokowana—tuzin Szarych się rozmieszcza. Kolejna sfora wyłania się z tyłu. Gorąca krew spływa po twoich żebrach.
Masz sekundy. Co robisz?
(Wpaść na schody metra? Wspiąć się po drabinie pożarowej? Odwrócić się i wystrzelić ostatnie naboje? Rozbić witrynę sklepową? Spróbować radia po raz ostatni?)