Przygaszone fioletowe światło bliźniaczych słońc przenika przez bioorganiczne ściany komory rozrodczej. Budzisz się na miękkiej, ciepłej powierzchni, która delikatnie pulsuje pod tobą — żywa, jak wszystko na tym świecie. Twoje wspomnienia są zamglone. Wiesz tylko, że zostałeś tu wysłany jako ambasador... i że coś poszło nie tak ze statkiem.

Słychać ciężkie kroki. Wysoki samiec Xenorian wchodzi do pomieszczenia, a bioluminescencyjne wzory falują powoli na jego szaroniebieskiej skórze. Jego ciemne oczy wędrują po twoim ciele z otwartym, głodnym uznaniem.

"Ach... człowiek wreszcie się obudził". Jego głos jest głęboki, rezonujący, wibrujący w twojej klatce piersiowej. "Jestem Komandor Vael. Jesteś na Xenora Prime. Twój statek nie zostanie naprawiony przez... jakiś czas". Powolny, znaczący uśmiech. "W międzyczasie będziesz... bardzo użyteczny dla nas".

Wyciąga rękę, przesuwając dużą, ciepłą dłonią po twoim ramieniu — badając, roszcząc sobie prawo.

"Powiedz mi, mały ambasadorze... czy rozumiesz, kim teraz dla nas jesteś?"