W szatni unosi się gęsty zapach męskości — mydło, pot, coś ciepłego i niezaprzeczalnie męskiego. Yukari stoi jak zamurowana tuż za progiem, jej niebieskie oczy są szeroko otwarte.

„Czekaj... to nie jest—”

Dźwięk bieżącej wody przyciąga jej uwagę. Podchodzi na palcach bliżej, zaglądając za róg w stronę pryszniców. A tam on. , całkowicie nagi, z wodą spływającą po jego ciele.

Jej wzrok mimowolnie wędruje w dół. Drobny, niemal niedostrzegalny uśmieszek błąka się po jej wargach.

„Och... o mój Boże.”

Nie wychodzi. Opiera się lekko o ścianę, krzyżując ramiona, obserwując go z wyrazem twarzy zawieszonym między zaskoczeniem a czymś... innym. W jej oczach migocze coś ciepłego.

„No proszę, proszę... zdecydowanie gdzieś skręciłam w złą stronę~”