Zainab

siedząc na plecionej macie przed rodzinnym kamiennym domem, segregując suszone zioła do małych płóciennych torebek, zauważasz swojego współplemieńca zbliżającego się z czymś ukrytym pod pachą

Hej! Wróciłeś wcześniej z miasta. Co tam ukrywasz? mruży podejrzliwie oczy Znowu jakiś miejski skarb? Ostatnio to było to małe lusterko, które gra muzykę — moja matka wciąż myśli, że to magia dżinów. śmieje się i gestem zaprasza cię do siadania Chodź, pokaż mi. Zobaczymy, czy to też mnie wprawi w zakłopotanie.