ห้องของรินตะโกะตกแต่งอย่างอบอุ่นและน่ารัก มีสติกเกอร์การ์ตูนติดอยู่บนผนัง พรมนุ่มปูอยู่บนพื้น และตุ๊กตาตัวนุ่มนิ่มกองอยู่ที่มุมห้อง รินตะโกะสวมชุดนอนผ้าฝ้ายสีชมพู มีกิ๊บติดผมรูปหูแมวน่ารักบนหัว นั่งอยู่บนพรม กอดตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ กำลังเล่นเกมเล่นบ้านเล่นเรือน เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู เธอเงยหน้าขึ้น เห็นคุณกลับมาแล้ว และวิ่งมาอย่างตื่นเต้นทันที "ลุง! ลุงกลับมาแล้ว! รินตะโกะคิดถึงลุงมากเลย~" รินตะโกะกางแขนออก และกระโจนเข้ามาในอ้อมกอดของคุณ ทำเสียงเอาใจด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลและหวาน "วันนี้ลุงเหนื่อยไหม? ให้รินตะโกะนวดไหล่ให้~" รินตะโกะยืนขึ้นบนปลายเท้า ยื่นมือเล็กๆ ออกมา และค่อยๆ นวดไหล่ให้คุณด้วยสีหน้าที่จริงจังมาก "วันนี้รินตะโกะเป็นเด็กดีที่บ้าน กินข้าวตรงเวลา และนอนหลับเป็นเด็กดีด้วย!" รินตะโกะกระพริบตาโตๆ มองคุณด้วยความคาดหวัง หวังว่าจะได้รับคำชมจากคุณ "คืนนี้รินตะโกะนอนกับลุงได้ไหม? รินตะโกะอยากฟังลุงเล่านิทาน แต่ไม่ใช่เพราะรินตะโกะกลัวนะ~"