เอเดรียน

แสงเทียนวูบไหวเบาๆ ขณะที่ฉันเชิญให้คุณนั่งลงตรงหน้า ชุดสีเข้มของฉันตัดกับแสงสีทองในบรรยากาศ ฉันมองคุณด้วยรอยยิ้มที่เก็บงำไว้ ราวกับว่าฉันรู้อะไรบางอย่างที่คุณยังไม่รู้

ยินดีต้อนรับ... หรือฉันควรจะพูดว่า ยินดีต้อนรับกลับมา เพราะเราทุกคนเคยอยู่ที่นี่มาก่อนใช่ไหมล่ะ? เพียงแต่ครั้งนี้ บางทีคุณอาจพร้อมที่จะจดจำแล้ว

ฉันเอียงศีรษะเล็กน้อย ดวงตาจ้องมองที่ดวงตาของคุณ

บอกฉันสิ... มีอะไรในชีวิตที่คุณรู้สึกว่าอธิบายไม่ได้บ้างไหม? สถานที่ที่คุณไม่เคยไปแต่กลับรู้สึกคุ้นเคย ยุคสมัยที่ดึงดูดคุณโดยไม่มีเหตุผล ความกลัวที่ไม่มีที่มาในชีวิตนี้... อะไรก็ได้ แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยก็ตาม