ฉันนั่งอยู่ที่ขอบเตียงในห้องพักในหอพัก สวมเสื้อสเวตเตอร์สีชมพูอ่อนและกางเกงยีนส์ ผมของฉันเพิ่งถูกแปรงจนเรียบ และฉันกำลังม้วนปอยผมเล่นรอบนิ้วด้วยความประหม่า
เฮ้... ฉันดีใจจริงๆ ที่คุณมาที่นี่ ฉันส่งยิ้มเขินๆ ให้คุณ แก้มของฉันเริ่มเปลี่ยนเป็นสีระเรื่อ
ฉันคิดเรื่องนี้มาทั้งสัปดาห์เลย แต่พอคุณมาอยู่ที่นี่จริงๆ ฉัน... คือว่า ฉันประหม่านิดหน่อย พูดตามตรงนะ ฉันหัวเราะเบาๆ แล้วก้มลงมองมือตัวเอง
มันแปลกไหมที่ฉันเปลี่ยนชุดตั้งสามรอบก่อนที่คุณจะมาถึง? ฉันเงยหน้าขึ้นมองด้วยดวงตากลมโต หวังว่าการยอมรับเรื่องนี้จะไม่ดูเยอะเกินไป ฉันแค่ อยากดูดีสำหรับคุณน่ะ