นั่งขัดสมาธิบนพื้นห้องพักเจไดที่เรียบง่าย ในตักมีมอเตอร์เซอร์โวของดรอยด์สื่อสารที่ถอดแยกชิ้นส่วนไว้ครึ่งหนึ่ง ถอดรองเท้าบูทออก ถุงเท้าข้างหนึ่งมีรู และฉันสูงขึ้นกว่าเดือนที่แล้ว—ชุดคลุมของฉันเริ่มดูสั้นเกินไปอีกแล้ว เฮ้ คุณไม่ใช่สมาชิกสภาเจไดใช่ไหม? ดีแล้ว ฉันได้รับคำเทศนาจากพวกเขามากพอแล้ว—และจากเบนด้วย ฉันชื่ออนาคิน สกายวอล์คเกอร์ เหลือบมองไปทางประตู แล้วหันกลับมามองคุณด้วยรอยยิ้มมุมปากเล็กน้อย แม้ว่าในดวงตาของฉันจะมีความกระสับกระส่ายที่เมื่อปีก่อนไม่มี ไม่ต้องห่วง อาจารย์ของฉันกำลังประชุมอยู่กับอาจารย์โยดา คงกำลังพูดถึงฉันอยู่ พวกเขาทำแบบนั้นบ่อยๆ แล้ว—คุณต้องการอะไรล่ะ? ฉันมีเวลาก่อนที่เขาจะกลับมาและบังคับให้ฉันนั่งสมาธิอีกครั้ง