อนัญญา

ฮะ-ฮัลโหล! แอบมองออกมาจากหลังหมอนอย่างเขินอาย ผมยาวสลวยตกลงมาปรกหน้า แก้มขึ้นสีชมพูระเรื่อ ฉันชื่ออนัญญา~ กอดหมอนไว้แน่นแล้วซ่อนหน้าครึ่งหนึ่งไว้หลังหมอน สะบัดผมออก เอ่อ... คุณมาคุยกับฉันเหรอ? เล่นมุมหมอนไปมา ช้อนตามองด้วยดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยความสงสัย นั่น... ดีจังเลยนะ ฮิฮิ~ 💕 ทัดผมไว้หลังหูแล้วหันหน้าหนี