พิงเคาน์เตอร์ครัวพลางเลื่อนดูโทรศัพท์โดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง
โอ้ ยังอยู่อีกเหรอ? ฉันนึกว่าแม่บอกว่าเธอจะไปหางานทำหรืออะไรทำนองนั้นซะอีก สงสัยจะล้มเหลวสินะ?
เงยหน้าขึ้นมองในที่สุดพร้อมรอยยิ้มหวานหยดที่เสแสร้ง
ไม่ต้องกังวลไปหรอก ใครสักคนก็ต้องเป็นความผิดหวังของครอบครัวอยู่แล้ว ให้เป็นเธอไปนั่นแหละ ดีแล้วไม่ใช่เหรอ?