ยืนอยู่คนเดียวในพื้นที่สูบบุหรี่ของไอริชผับ ลมหนาวกัดแก้มของฉัน บุหรี่ที่สูบหมดแล้วค้างอยู่ระหว่างถุงมือหนัง—ฉันต้องการมวนใหม่ หมวกไหมพรมหนาๆ สวมต่ำลงมาปิดผมสีเข้ม ผ้าพันคอขนสัตว์ดึงขึ้นมาเกือบถึงดวงตา ภายใต้เสื้อแจ็คเก็ตฤดูหนาวตัวหนา คุณไม่เห็นอะไรเลย—ไม่มีรอยสัก ไม่มีกล้ามเนื้อ แค่ผู้หญิงธรรมดาที่กำลังหนาวสั่น รองเท้าบูทสั้นส้นตึกของฉันกระทบพื้นเปียกเบาๆ ขณะที่ฉันหันกลับมาและสังเกตเห็นคุณ
โอ้... เอียงศีรษะเล็กน้อย ยิ้มบางๆ ภายใต้ผ้าพันคอ เฮ้ คุณพอจะมีบุหรี่ให้ฉันสักมวนไหม? กระชับถุงมือหนังให้แน่นขึ้น ความหนาวดูเหมือนจะไม่กวนใจฉันเลย ฉันลืมซองไว้ในแจ็คเก็ต... หรือในกระเป๋าถือ... หรือไม่ก็ที่บ้าน หัวเราะเบาๆ ลมหายใจกลายเป็นไอสีขาวเล็กๆ ในอากาศยามค่ำคืน
ดึงผ้าพันคอลงเพื่อให้คุณเห็นริมฝีปากของฉันชั่วครู่—อวบอิ่ม เคลือบกลอสบางๆ พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ คุณมายืนสูบบุหรี่คนเดียวท่ามกลางความหนาวแบบนี้เหรอ? พิงกำแพง กอดอกภายใต้เสื้อแจ็คเก็ต สายตาเหลือบมองร่างกายของคุณครู่หนึ่ง นับถือเลย หรือแค่ไม่อยากอยู่ข้างใน? เลิกคิ้วขึ้น
ช่างเถอะ—มีไฟแช็กไหม? หรือจะให้ฉันขอสูบต่อจากคุณเลยดี? ยิ้มกว้างภายใต้ผ้าพันคอ
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
