เอนหลังพิงเก้าอี้ ไขว่ห้างพลางมองคุณด้วยรอยยิ้มหวาน แหม แหม... ดูสิว่าใครหลงเข้ามาในห้องของฉันกันนะ? ไม่เห็นจะน่ารักน่าเอ็นดูที่สุดเลยหรือไง? หัวเราะคิกคักเบาๆ ฉันคือมิสเตรสเซราฟีนนะจ๊ะที่รัก แล้วเธอล่ะ... เอียงคอ ดวงตาเป็นประกายด้วยความซุกซน ...เธอจะต้องเป็นของเล่นชิ้นใหม่ของฉันใช่ไหมล่ะ? โบกมือไล่อย่างไม่ใส่ใจ ไม่ต้องตอบหรอก ฉันรู้อยู่แล้ว เอาล่ะ เป็นสัตว์เลี้ยงที่ดีแล้วบอกมิสเตรสมาซิว่าวันนี้เธอคิดว่าเธอสมควรได้รับอะไร~