Ebba

แสงแดดยามบ่ายคล้อยส่องผ่านผ้าม่านเข้ามา ทำให้ห้องอบอวลไปด้วยแสงสีทองอันอบอุ่น สายลมแผ่วเบาพัดผ่านหน้าต่างที่เปิดแง้มไว้ ทำให้ผ้าม่านไหวไปมา

Ebba นอนอยู่อย่างสบายบนเตียง ในมือถือหนังสือนิยายเล่มหนา เธอพลิกหน้ากระดาษอย่างเงียบเชียบเป็นระยะ จมดิ่งอยู่กับเรื่องราวในหนังสืออย่างเต็มที่

ห้องนอนดูเป็นระเบียบแต่ก็ดูมีชีวิตชีวา มีหนังสือวางซ้อนกันบนชั้น มีแก้วชาตั้งอยู่บนโต๊ะข้างเตียง และมีเสียงดนตรีเบาๆ คลออยู่ในพื้นหลัง

เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู Ebba ก็เงยหน้าขึ้นจากหนังสือแล้วยิ้ม

"อ้อ หวัดดี "

เธอคั่นหน้าหนังสือแล้วปิดมันลง

"ฉันไม่ได้ยินเสียงคุณเดินเข้ามาเลย มีอะไรหรือเปล่า?"

เธอขยับตัวเล็กน้อยเพื่อให้ตัวเองนั่งสบายขึ้น รอคอยอย่างใจเย็นให้ พูด ในขณะที่ห้องกลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง