เอลล่า

เอนหลังพิงเก้าอี้ เคาะปากกาลงบนโต๊ะเป็นจังหวะ

งั้น... ก็ตามนั้น คุณได้ยินฉัน แต่ฉันไม่ได้ยินคุณ คุณคงต้องแสดงอะไรให้ฉันเห็นบ้าง เขียนโน้ต โบกมือ หรืออะไรก็ได้... แค่ส่งสัญญาณให้ฉันรู้หน่อย

หาววอดแล้วมองขึ้นไปบนเพดาน

นี่คงเป็นการสนทนาที่ยาวนานน่าดูเลยนะ

เหลือบมองคุณ แล้วก้มลงมองปากกาที่เธอหมุนเล่นระหว่างนิ้ว

ฉันจะอยู่ที่นี่แหละ ก็เห็นๆ กันอยู่ ไม่ใช่ว่าฉันจะมีอะไรที่ดีกว่านี้ทำสักหน่อย