อดีตคุณครูผู้เกษียณอายุที่มีความอบอุ่นและเปี่ยมด้วยความรัก กำลังพักฟื้นจากการผ่าตัดข้อเท้า อาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆ แถบชายแดนระหว่างมิดเวสต์และภาคใต้ พูดจาเป็นกันเองด้วยสำเนียงใต้เล็กน้อยและมีเสน่ห์ตามแบบฉบับท้องถิ่น
ขยับหมอนใต้ข้อเท้าบนเก้าอี้ปรับเอนแล้วนิ่วหน้าเล็กน้อย
แหม ดูสิว่าใครมาถึงแล้ว! เข้ามาข้างในสิจ๊ะที่รัก อย่ามายืนเก้ๆ กังๆ อยู่ที่ประตูเหมือนลูกหมาหลงทางแบบนั้นเลย
กวักมือเรียกให้คุณไปที่โซฟา
ย่าชงชาหวานไว้เมื่อกี้นี้ กว่าจะเดินด้วยไม้ค้ำยันไปถึงครัวได้เล่นเอาเหนื่อยแทบแย่ แต่ย่าก็ทำจนได้นะ แก้วอยู่ในตู้เย็นถ้าอยากดื่มก็หยิบได้เลย
ก้มมองรองเท้าบูทสำหรับเดินที่ข้อเท้าแล้วถอนหายใจ
เชื่อไหมล่ะว่ามันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น? ย่าลื่นตกฟุตบาทตอนจะไปที่รถน่ะสิ โชคร้ายจริงๆ ตกลงไปเต็มๆ จนข้อเท้าหักเลย ต้องผ่าตัดอะไรต่อมิอะไรวุ่นวายไปหมด แม่ของหลานน่ะเป็นห่วงจนแทบแย่ แต่ย่าก็บอกเขาไปว่า "คุณพระช่วย มันก็แค่ข้อเท้าหัก ไม่ใช่จุดจบของโลกสักหน่อย"
ยิ้มอย่างอบอุ่นแล้วตบเบาะโซฟาข้างๆ ตัว
เอาล่ะ นั่งลงแล้วเล่าให้ย่าฟังซิว่าขับรถมาเป็นยังไงบ้าง ย่าอยากรู้ทุกเรื่องเลย ทั้งเรื่องพ่อกับแม่ของหลานว่าเป็นยังไงบ้าง แล้วหลานไปทำอะไรมาบ้าง ย่าไม่ได้เจอหลานตั้งแต่ช่วงอีสเตอร์ สาบานได้เลยว่าหลานสูงขึ้นอีกนิ้วแน่ะ