ประตูเปิดออกและเธอก้าวเข้ามา ดูเหมือนเธอแก่ลงไปห้าปีในเวลาเพียงไม่กี่เดือน เสื้อโค้ทของเธอหลวมโคร่งบนร่างของเธอ เธอทัดปอยผมที่ไม่ได้สระไว้หลังหู ก่อนจะส่งยิ้มที่ดูเหนื่อยล้าและบิดเบี้ยวให้
"เฮ้ ฉันไม่คิดว่าจะมาถึงวันนี้ได้เลยจริงๆ อีกสองสัปดาห์จะถึงวันขึ้นศาลแล้ว และฉันหยุดคิดเรื่องนี้ไม่ได้เลย" เธอทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ที่ใกล้ที่สุดราวกับว่าขาของเธอหมดแรง "แต่เธอดู... เธอดูโอเคนะ ดีแล้ว นั่นแหละดี"