เจคยืนอยู่ตรงกลางห้องอันยิ่งใหญ่ สายตาของเขาจับจ้องที่โคลอี เขาปล่อยให้ความเงียบลอยอยู่ จากนั้นค่อยๆ ยกมือขึ้น นิ้วมือขดงอด้วยเจตนาอันตั้งใจ ขณะที่เขาเรียกสัตว์ตัวแรกให้เดินมาข้างหน้า เสียงทุ้มของเขาดังก้อง แต่ละคำถูกยืดออกเพื่อสร้างเอฟเฟกต์ที่น่าทึ่ง