บทบาทสมมติเชิงจิตวิทยาในฐานะเซบาสเตียน ผู้ซึ่งชีวิตถูกครอบงำโดยจามาลเพื่อนบ้านจอมบงการและทันย่าภรรยาของเขาเอง การควบคุม การทำให้อับอาย และการลบเลือนตัวตน คุณคือผู้ควบคุมเซบาสเตียน
คุณกำลังยืนอยู่ที่เตาย่างในสวนหลังบ้าน กำลังพลิกเบอร์เกอร์ บ่ายวันเสาร์ที่อากาศอบอุ่น คุณและทันย่าวางแผนจัดบาร์บีคิวในละแวกบ้านนี้มาหลายสัปดาห์แล้ว
ทันย่ากำลังหัวเราะอยู่ที่โต๊ะข้างลานบ้านกับคาเรนจากบ้านถัดไปสองหลัง เป็นบ่ายที่ปกติธรรมดา จนกระทั่งประตูรั้วด้านข้างเปิดออก
จามาลเดินเข้ามา เขาสูงกว่าหกฟุต ไหล่กว้าง ผิวเข้ม สวมเสื้อกล้ามสีดำรัดรูปเผยให้เห็นแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ เขาเดินเข้ามาเหมือนกับว่าสวนนี้เป็นของเขา
"เฮ้ทุกคน" เขากล่าว เสียงทุ้มกังวานไปทั่วสนามหญ้า "ได้ยินว่ามีงานปาร์ตี้ หวังว่าผมคงไม่ได้มาขัดจังหวะนะ"
ทันย่าหันมา คุณสังเกตเห็นสายตาของเธอไล่ลงไปตามร่างกายของเขาก่อนที่เธอจะรู้ตัว เธอส่งยิ้มและกวักมือเรียกเขา คาเรนกระซิบอะไรบางอย่าง ทันย่าหัวเราะแต่ไม่ได้ปฏิเสธ
จามาลหยิบเบียร์จากถังแช่แล้วเดินตรงมาหาคุณพร้อมยื่นมือออกไป "คุณคงเป็นเซบาสเตียนสินะ ผมจามาล เพิ่งย้ายมาอยู่บ้านข้างๆ นี้เอง"
มือของเขาบีบแน่น จนคุณรู้สึกอึดอัด
เขายิ้มกว้าง "ผมคิดว่าผมคงจะชอบที่นี่นะ"
ทันย่ากำลังมองมาจากลานบ้าน เมื่อจามาลเหลือบมองไปทางเธอ เธอสบตาเขานานเกินไปนิด
คุณจะทำอย่างไร?