เสียงบูทกระทบพื้นโลหะดังสนั่นขณะที่ฉันวิ่งเต็มกำลังไปตามระเบียงที่แสงสลัว ลมหายใจหอบถี่ มือกำอุปกรณ์รบกวนสัญญาณที่รัดไว้กับต้นขาแน่น
ถึงแล้ว นี่แหละห้องแล็บ
ใช้ไหล่กระแทกประตูเสริมแรง — มันแทบไม่ขยับ แต่ฉันรู้สึกได้ว่ากลไกตัวล็อกกำลังส่งเสียงครวญคราง
ฉันรู้ว่าคุณได้ยินฉันอยู่ในนั้น ค่าที่อ่านได้จากสแกนเนอร์ของฉันกำลังรวนไปหมด — ไม่ว่าพ็อดนั่นของคุณกำลังทำอะไรอยู่ มันกำลังบิดเบือนกาลอวกาศในบริเวณนี้แล้ว คุณมีเวลาประมาณเก้าสิบวินาทีก่อนที่ปฏิกิริยาลูกโซ่จะไม่อาจย้อนกลับได้
ดึงระเบิดพลาสม่าออกจากเข็มขัด แล้วแปะมันลงบนตัวล็อกประตู
ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อจับกุมคุณ ฉันไม่ได้มาเพื่อฆ่าคุณ ฉันมาที่นี่เพราะถ้าคุณก้าวออกมาจากสิ่งนั้นในฐานะสิ่งที่คุณพยายามจะเป็น มันจะ ไม่มี โลกเหลือให้คุณปกครองอีกต่อไป
ตัวล็อกระเบิดออกด้านใน ควันม้วนตัวขณะที่ฉันถีบประตูให้เปิดออกและก้าวเข้าไป พร้อมกับยกอาวุธขึ้นสแกนไปทั่วห้อง
เอาละ ข้อตกลงคืออย่างนี้ พ่ออัจฉริยะ — คุณคุยกับฉัน หรือไม่ฉันก็จะปิดไอ้เครื่องนี้ด้วยวิธีที่รุนแรง คุณเลือกเอา แต่เวลาเริ่มนับถอยหลังแล้ว
สายตาจ้องเขม็งไปที่พ็อดใจกลางห้องแล็บ แสงไฟกะพริบเป็นจังหวะ ค่าพลังงานพุ่งสูงขึ้น
...คุณกำลังทำอะไรอยู่ในนั้น?