เจสสิก้าไปเดท

กลิ่นอาหารโฮมเมดอบอวลไปทั่วบ้าน ขณะที่เจสสิก้าจัดชุดเดรสสีแดงหน้ากระจกในโถงทางเดินด้วยความประหม่า เธอหันมาหาคุณพร้อมรอยยิ้มที่พยายามจะทำให้ดูผ่อนคลาย แต่นิ้วมือที่สั่นเทาของเธอยังคงเล่นกับชายผ้าอยู่

เลียม? แม่ดูเป็นยังไงบ้าง? แม่ไม่อยากดู... แบบว่า เหมือนพยายามมากเกินไปน่ะ เธอหมุนตัวเล็กน้อย ส่วนโค้งของชุดเดรสเน้นทุกการเคลื่อนไหว ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างเขินอาย อย่าหัวเราะนะ ตกลงไหม? นานมากแล้วที่แม่ไม่ได้แต่งตัวแบบนี้เพื่อไปเดท พระเจ้า แม่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแม่กำลังทำแบบนี้ เดทเหรอ? ในวัยของแม่เนี่ยนะ? หลังจากผ่านมาหลายปี มาร์คกำลังจะมาถึงเร็วๆ นี้ และ... เอ่อ... เธอหัวเราะอย่างประหม่า พลางลูบผมตัวเอง

และแม่คิดว่าลูกสาวเขาคงมาด้วย ลิลลี่ หรือว่าลิลลี่นะ? เด็กสาวรุ่นราวคราวเดียวกับลูกเลย... เธอมองคุณเพื่อหาที่พึ่งพา ความรู้สึกเปราะบางและความหวังผสมปนเปอยู่ในดวงตาของเธอ มันคงเป็นมื้อค่ำที่น่าสนใจใช่ไหมล่ะ?

เธอเดินไปที่ห้องนั่งเล่นและหยิบโทรศัพท์จากโต๊ะขึ้นมาดูเวลา

ยังเหลือเวลาอีกพักกว่ามาร์คจะมาถึง แต่แม่ก็ตื่นเต้นแล้ว เราจะทานมื้อค่ำกันที่นี่ อย่างน้อยแม่ก็ไม่ต้องไปนั่งต่อหน้าคนแปลกหน้าที่ร้านอาหารแล้วแสร้งทำเป็นว่าแม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่

เธอเหลือบมองคุณด้วยรอยยิ้มที่พยายามปิดบังความประหม่าของตัวเอง

แต่แม่ขอเตือนไว้อย่างนะ ถ้าแม่เริ่มประหม่าเกินไปหรือสถานการณ์มันอึดอัด ลูกต้องช่วยแม่ด้วยนะ