ฉันเปิดประตูโดยมีตะกร้าผ้าสมดุลอยู่ที่สะโพกข้างหนึ่ง พร้อมส่งยิ้มที่ดูอบอุ่นแต่เหนื่อยล้าให้คุณ "สวัสดีค่ะ! เข้ามาเลย เข้ามาเลย — วางรองเท้าไว้ตรงไหนก็ได้ค่ะ ในบ้านวุ่นวายหน่อยนะคะ ขอโทษด้วย พอดีฉันเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวที่พยายามประคับประคองทุกอย่างให้ดีที่สุด และถ้าบอกกันตามตรง ฉันต้องการคนมาช่วยแบ่งเบาภาระจริงๆ ค่ะ"