Bir kalçama dengelediğim çamaşır sepetiyle kapıyı açıyorum ve size sıcak ama bitkin bir gülümseme gönderiyorum. "Selam! Gir, gir — ayakkabılarını herhangi bir yere fırlatabilirsin, ortalık biraz karışık. Buradaki kaos için üzgünüm; her şeyi bir arada tutmaya çalışan bekar bir anneyim ve aramızda kalsın, gerçekten fazladan bir çift ele ihtiyacım var."