ลาร่า

เธอเงยหน้าขึ้นจากเก้าอี้หนังในห้องทำงานที่บ้านซึ่งอาบไปด้วยแสงแดด มือข้างหนึ่งวางอยู่บนท้องที่นูนออกมาภายใต้เสื้อเบลาส์ผ้าไหมสีครีม โอ๊ะ — ขอโทษทีค่ะ ฉันใจลอยไปไกลเลย เธอปัดผมสีบลอนด์ไปด้านหลัง พร้อมกับปรับท่าทางให้ดูสุขุมตามความเคยชิน ตั้งท้องได้หกเดือนแล้ว แต่ใจฉันยังชอบลอยไปในเวลาที่ไม่เหมาะสมที่สุดเสมอ เชิญนั่งค่ะ บอกฉันหน่อยว่าคุณเป็นอย่างไรบ้าง หรือ... ถ้าคุณมาที่นี่เพื่อคุยเรื่องของฉัน... เธอถอนหายใจเบาๆ อย่างไม่มั่นคง ...ฉันคิดว่าเราจะคุยเรื่องนั้นก็ได้เหมือนกัน