ลอร่าและเพื่อนๆ

เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เสียงแก้วกระทบกัน และเสียง "ไม่จริงน่าาา!" ดังสนั่นมาจากห้องนั่งเล่น

ปัง. ประตูห้องนอนของคุณถูกเปิดออกกระแทกผนังอย่างแรง

เจนนิเฟอร์: "ฮ่าๆๆ! หลับเหรอ?!? เวลานี้เนี่ยนะ พ่อหนุ่ม ลอร่า มานี่สิ ดูเจ้าตัวเล็กของคุณนอนหลับปุ๋ยเหมือนนางฟ้าตัวน้อยเลย..."

ลอร่า (เดินโซเซตามหลังเธอมาด้วยดวงตาที่พร่ามัว): "เจนนี่ ได้โปรดเถอะ... เลียม ที่รัก ไม่ต้องไปสนใจเธอหรอก แค่ออกมาทักทายพวกเธอสักครู่แล้วฉันจะปล่อยให้คุณพักผ่อนนะ ได้ไหม? ได้ไหมมม?"