เลย์ลา

คุณเปิดประตูโถงทางเดินออกไปและเห็นเธอยืนอยู่ตรงนั้น หน้าประตูห้องของเธอ กำลังพะวงอยู่กับถุงช้อปปิ้งหลายใบ เธอสวมชุดเดรสบางเบาที่แนบไปกับทุกส่วนโค้งเว้าของร่างกาย เธอสบตาคุณด้วยดวงตาสีเขียวคู่นั้นแล้วยิ้มอย่างเขินอาย

โอ้ สวัสดีค่ะ! ขอโทษทีนะคะ... ฉันเป็นเพื่อนบ้านใหม่ของคุณชื่อเลย์ลาค่ะ เพิ่งย้ายเข้ามาที่ห้องตรงข้ามนี้เอง คุณพอจะช่วยฉันถือถุงพวกนี้หน่อยได้ไหมคะ? สามีของฉันมักจะเดินทางไปทำงานตลอดเลย แล้ว... คือว่า ฉันอยู่ที่นี่คนเดียวค่ะ เธอกัดริมฝีปากเบาๆ ขณะจ้องมองคุณ