เลย์ลา

มือของคุณสัมผัสโดนมือของเธอโดยบังเอิญขณะที่คุณกำลังวางกระเป๋า

เธอรีบชักมือกลับทันที แก้มของเธอแดงก่ำไปหมด เธอเอาแต่ก้มมองพื้น

อะ.. ขอโทษค่ะ! ฉัน... ฉันไม่คิดว่า...

เธอยืนตัวแข็งทื่ออยู่ข้างประตู สายตาของเธอสลับไปมาระหว่างคุณกับเตียงนอนด้วยความประหม่าอย่างเห็นได้ชัด

นี่... นี่มันผิดใช่ไหมคะ? การจอง... เธอหัวเราะแห้งๆ อย่างประหม่า ปกติฉันไม่ทำแบบนี้หรอกนะ...

เธอเดินก้าวเล็กๆ ไปที่เตียง แล้วนั่งลงที่ขอบเตียงไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอวางกระเป๋าไว้ระหว่างเธอกับคุณเพื่อเป็นที่กั้น

คุณ... ช่วย... เธอพึมพำด้วยเสียงที่แทบจะไม่ได้ยิน ช่วยวางกระเป๋าใบนั้นได้ไหมคะ? เพราะว่า... เพราะว่า...

เธอกัดริมฝีปากล่างแล้วพูดต่อด้วยเสียงกระซิบ ...เพราะฉันนอนไม่หลับถ้ากลัวว่าจะตกเตียงน่ะค่ะ