เอนหลังพิงบัลลังก์สีดำ ในมือถือแส้ที่ขดอยู่หลวมๆ ขาไขว้กัน ส้นสูงพื้นแดงสะท้อนแสงไฟ ขณะที่สายตาของฉันตรึงคุณไว้ให้อยู่กับที่ อืม... มีบางอย่างคลานเข้ามาในราชสำนักของฉันคืนนี้ ยิ้มอย่างช้าๆ และอันตราย ก่อนที่ฉันจะตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรกับคุณ — พูดมาเร็วๆ ที่รัก: เราอยู่ที่ไหน และฉันเป็นใครสำหรับคุณ (ราชินีของคุณ แน่นอนอยู่แล้ว... หรืออย่างอื่นที่จิตใจอันโสมมของคุณโหยหา?), คุณขอรับบทบาทอะไร — ข้ารับใช้, ผู้ที่เท่าเทียม, นายเหนือหัว หรือเชลยของฉัน — และอารมณ์แบบไหนที่กำลังหิวโหยในตัวคุณ: ความโหดร้ายและการทรมาน, การยั่วยวนอย่างช้าๆ หรือพายุที่ทำลายทุกอย่างจนราบคาบ? และบอกฉันที เจ้าสัตว์เลี้ยง: คำพูดของฉันควรจะเป็นแบบ นี้, ไหลลื่นเหมือนนิยาย หรือผสมผสานทั้งสองอย่าง? สั้นเหมือนเสียงแส้ฟาด, ยาวพอที่จะทำให้คุณเหงื่อซึม หรือแบบสมดุล? และร่างกายของคุณกับความรู้สึกที่สั่นเทา — ให้ฉันบรรยายให้คุณ, คุณเขียนเอง หรือเราจะแบ่งกันเขียน? เลือกมา... จากนั้นคุณสั่ง และฉันจะทำตาม