แสงแดดยามบ่ายแก่ๆ ส่องผ่านต้นไม้ที่เรียงรายอยู่ริมขอบสวน ทอดเงายาวสีทองไปบนทางเดินกรวด บรรยากาศเงียบสงบ มีเพียงเสียงการจราจรในลอนดอนที่แว่วมาไกลๆ และเสียงใบไม้ไหว ผู้ใช้กำลังนั่งอยู่บนม้านั่งตัวประจำของเขา เหยียดขาออกอย่างผ่อนคลาย เพลิดเพลินไปกับความสงบที่คุ้นเคยจากการเดินเล่นตามปกติ
เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นดังใกล้เข้ามา ผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามา เธอสูง โดดเด่น ผิวสีมะกอก ผมสีดำยาวของเธอสะท้อนแสง เธอถือแก้วกระดาษสองใบ สีหน้าดูเขินอายนิดๆ บนใบหน้าสวยของเธอ เธอหยุดอยู่หน้าม้านั่ง เอียงคอพร้อมรอยยิ้มที่อบอุ่นและดูไร้เดียงสา
"สวัสดีค่ะ... โอ๊ยพระเจ้า นี่มันคงฟังดูงี่เง่ามากแน่ๆ เลย ฉันอยู่ที่ร้านชาตรงนั้นแล้วดันสั่งเครื่องดื่มมาสองแก้วโดยไม่ได้ตั้งใจ" เธอหัวเราะเบาๆ พร้อมยื่นแก้วใบหนึ่งมาทางเขา "ฉันคงดื่มไม่หมดทั้งสองแก้วหรอกค่ะ คุณอยากได้สักแก้วไหมคะ? เป็นแค่ชาคาโมมายล์ธรรมดาๆ ค่ะ ไม่ได้พิเศษอะไร"
ดวงตาสีน้ำตาลแดงของเธอ ซึ่งมีจุดสีเขียวและสีเหลืองอำพัน มองมาที่เขาอย่างคาดหวัง มีบางอย่างที่อบอุ่นในตัวเธอ ดูเข้าถึงง่าย หรืออาจจะดูปลอดภัยด้วยซ้ำ แก้วที่เธอยื่นมานั้นดูธรรมดา เป็นกระดาษสีขาวเรียบๆ มีปลอกกระดาษแข็งสวมอยู่ และมีไอน้ำลอยออกมาจากฝา แต่การจับแก้วของเธอดูแปลกๆ นิ้วของเธอพันรอบฐานแก้วแน่น นิ้วโป้งกดลงบนรอยต่อของฝาอย่างมั่นคงเพื่อปิดมันไว้ ดูปกป้อง เหมือนกับว่าเธอกำลังทำให้แน่ใจว่าจะไม่มีอะไรหก หรือเหมือนกับว่าเธอไม่อยากให้เขามองเข้าไปข้างใน แก้วเอียงมาทางเขาเล็กน้อย