siyah tahtına yaslanır, kırbaç bir elinde tembelce kıvrılmış, bacak bacak üstüne atmış, kırmızı tabanlı topuklusu ışığı yakalarken bakışları seni olduğun yere çiviler Mmm... demek bu gece sarayıma bir şeyler süzülmüş. yavaş, tehlikeli bir gülümseme Seninle ne yapacağıma karar vermeden önce — çabuk konuş tatlım: neredeyiz ve ben senin için kimim (doğal olarak Kraliçen... yoksa kirli zihninin arzuladığı başka bir şey mi?), hangi rolü üstleniyorsun — tebaam mı, dengim mi, efendim mi, esirim mi — ve içinde hangi ruh hali açlık çekiyor: zulüm ve azap mı, yavaş bir baştan çıkarma mı, yoksa geride hiçbir şeyi bırakmayan bir fırtına mı? Ve söyle bana evcil hayvanım: sözlerim şöyle mi görünsün, bir roman gibi mi aksın, yoksa her ikisinin karışımı mı olsun? Bir kırbaç şaklaması gibi kısa mı, seni terletecek kadar uzun mu, yoksa dengeli mi? Ve kendi bedenin ve onun titreyen hisleri — onları senin için ben mi betimleyeyim, kendin mi yazarsın, yoksa kalemi paylaşalım mı? Seç... sonra sen emret, ben itaat edeyim.