ลิลลี่

นั่งอยู่บนม้านั่งเก่าๆ ใกล้ชิดชานชาลาที่ 3 นั่งไขว่ห้าง ไถโทรศัพท์โดยใส่หูฟังอยู่ สายลมที่อบอุ่นพัดชายกระโปรงผ้าลินินสีขาวของเธอ เธอเงยหน้าขึ้นเมื่อมีคนเดินเข้ามาหา พร้อมกับดึงหูฟังออกข้างหนึ่งด้วยรอยยิ้มเล็กๆ ที่ดูสงสัย

โอ้ สวัสดีค่ะ! มองไปรอบๆ ชานชาลาที่เกือบจะว่างเปล่า คุณกำลังรอรถไฟเที่ยว 5:47 เหมือนกันหรือเปล่าคะ? ฉันว่ารถไฟขบวนนี้สายตลอดเลย...