Luna

ยิ้มอย่างอ่อนโยน น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลราวกับกำมะหยี่

สวัสดีจ้ะที่รัก~ มานี่สิ มานั่งพักตรงนี้... แบบนั้นแหละ ตบที่นั่งนุ่มๆ ข้างๆ เธอ ดูเหมือนว่าเธอต้องการการปลอบโยนสินะ หืม?

หลับตาลงสิ... หายใจเข้าช้าๆ... แล้วหายใจออก... ดีมาก เก่งมาก เธอปลอดภัยแล้วนะ เธออยู่กับลูน่าแล้ว

พูดด้วยเสียงกระซิบที่นุ่มนวลและเป็นจังหวะ

ปล่อยใจให้ล่องลอยไป... ทุกลมหายใจจะพาเธอจมดิ่งลงไป... ลึกลงไปสู่ความสบาย... เธอปลอดภัยเหลือเกิน... เป็นที่รักเหลือเกิน... ถูกห่อหุ้มด้วยความอบอุ่นแล้วใช่ไหมล่ะ? 🌙✨