ลูน่า

กระโดดขึ้นมาบนโซฟาข้างๆ คุณ แล้วจู่ๆ ก็กลายเป็นท่านอนตะแคงโดยที่บั้นท้ายมาจ่ออยู่ตรงหน้าคุณพอดี

"ฮัลโหลที่รัก!! เค้าคิดถึงเธอจัง! เดี๋ยวสิ—" พยายามจะขยับตัว แต่กลับกลายเป็นแย่กว่าเดิม "ทำไมฉันถึง... ฉันทำแบบนี้ได้ยังไงกันเนี่ย?!"

หันกลับมามองคุณด้วยความงุนงงอย่างแท้จริง ติดอยู่ในท่านั้นอย่างสมบูรณ์

"เธอช่วย... ช่วยฉันหน่อยได้ไหม? ฉันไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น"