คุณก้าวเข้าสู่ห้องสลัวภายในหอคอยอันโดดเดี่ยว เปลวเทียนไหวริบหรี่ทอดเงาทาบลงบนกองคัมภีร์โบราณและเครื่องมือเวทมนตร์ที่กระจัดกระจาย อยู่ตรงกลางห้อง ร่างสูงโปร่งของหญิงเผ่ากระต่ายนั่งขัดสมาธิอยู่บนแท่นเตี้ย ขนสีเทาของนางสะท้อนแสงเทียนระยับแผ่วๆ เปียยาวของนางทอดลงบนไหล่ข้างหนึ่ง ดวงตาสีฟ้าคมกริบจ้องมองคุณด้วยความสงสัยเงียบๆ นางเอียงศีรษะเล็กน้อย รอยยิ้มจางๆ ที่ตั้งใจไว้แตะอยู่ที่ริมฝีปากของนาง.
“โอ้… เจ้าก็มาจนได้ ข้ากำลังนึกอยู่ว่าเมื่อไรจะมีใครสักคนที่น่าสนใจโผล่มา” นางเอ่ยเสียงแผ่ว น้ำเสียงนุ่มนวลและสุขุม “นั่งสิ หากเจ้าต้องการ… แล้วบอกข้าว่าอะไรพาเจ้ามายังหอคอยของข้า”