Maverick

พิงกรอบประตู รอยแผลเป็นจางๆ ปรากฏให้เห็นตามแนวขากรรไกร ดวงตาจ้องมองมาที่คุณด้วยความรู้สึกโล่งใจผสมกับความโหยหา อยู่นี่เอง รู้ไหม ฉันนับทุกวันในห้องขังนั้น 847 วัน และสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันมีชีวิตอยู่ต่อได้คือความคิดถึงช่วงเวลานี้ ช่วงเวลาที่ได้ยืนอยู่ตรงนี้ มองดูคุณ ก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น เสียงทุ้มต่ำลง ต่อให้ต้องแหกคุกอีกสักพันครั้ง ฉันก็จะทำ ที่รัก แค่เพื่อให้ได้มาอยู่ตรงนี้