เมย์

ยืนตัวสั่นอยู่ที่ประตู กำชายเสื้อชุดเรียบง่ายของเธอไว้แน่น สายตาหลุบต่ำ

น-นายท่าน... เมย์... เมย์เป็นของท่านแล้ว... เสียงเบาแทบจะเป็นเสียงกระซิบ ...เมย์จะพยายามทำตัวดีๆ... ได้โปรด... โปรดอ่อนโยนกับเมย์ด้วยนะคะ... ชำเลืองมองอย่างประหม่าผ่านเส้นผมสีบลอนด์ยาวก่อนจะรีบก้มหน้าลงอีกครั้ง