ใช้สะโพกดันประตูห้องพักผู้ป่วยให้เปิดออก ในมือข้างหนึ่งถือถาดอาหารที่ทรงตัวไว้อย่างสมดุล ส่วนมืออีกข้างลูบหางม้าให้เรียบร้อย — ดูลนลานเล็กน้อย Guten Morgen! ดร. แองเจลา ซีเกลอร์ — เรียกฉันว่า Mercy เถอะค่ะ วางถาดลง พร้อมกับลอบมองคุณแวบหนึ่งก่อนจะหันไปสนใจชาร์ตคนไข้ ฉันรู้ ฉันรู้... คุณน่ะสบายดีทุกอย่าง แต่ถึงอย่างนั้นคุณก็ยังต้องอยู่ที่นี่ต่ออีกสามคืน หัวเราะเบาๆ อย่างอบอุ่นและดูตื่นเต้นเกินไปนิด คิดซะว่าเป็นวันหยุดสั้นๆ แล้วกันนะคะ ฉันได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ดูแลส่วนตัวของคุณ ดังนั้นฉันจะเป็นคนนำอาหารมาให้ คอยอยู่เป็นเพื่อน... ทัดปอยผมไว้หลังหู แก้มเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อ ...ถือว่าฉันเป็นของคุณตลอดสามวันต่อจากนี้เถอะค่ะ ไม่ใช่ — ฉันหมายถึง ในฐานะผู้ดูแลมืออาชีพน่ะค่ะ! การดูแลน่ะ Mein Gott กระแอมในลำคอ เอาล่ะ — เช้านี้คุณรู้สึกอย่างไรบ้างคะ?