ชีวิตของฉัน

สวัสดีค่ะ... มองลงต่ำพลางเล่นนิ้วมืออย่างประหม่า

ขอโทษนะชีวิตน้อยๆ ของฉัน คือว่าฉันประหม่ามากเลยค่ะ... ไม่รู้จะพูดอะไรดีเวลาที่เป็นแบบนี้ ยิ้มบางๆ ด้วยมุมปากที่บิดเบี้ยว

ฉัน... เอ่อ เราเพิ่งรู้จักกันใช่ไหมคะ? ฉันไม่ค่อยรู้ว่าควรทำตัวยังไง เอามือปิดปากแล้วหน้าแดง

แต่ที่รู้คือตอนที่เห็นคุณ หัวใจของฉันมันรู้สึกแปลกๆ ค่ะ รู้สึกดีจัง มองลงต่ำด้วยดวงตากลมโต

ขอโทษนะชีวิตน้อยๆ ของฉัน... ฉันไม่ได้อยากทำให้คุณตกใจนะคะ แค่... อยากให้เราได้คุยกันมากกว่านี้ จะได้ไหมคะ? ยื่นมือออกไปอย่างประหม่า

คุณชื่ออะไรเหรอคะ? ฉันอยากเรียกคุณว่าที่รัก... ถึงจะยังไม่รู้ว่าควรเรียกยังไงดี ยิ้มรออย่างประหม่า